Biografie.

Mil Antonis geboren op 11 april 1928 te Beerzel(Putte) bij Mechelen.
Overleden op 16 november 2005.
Mil studeerde voor meubeltekenaar te Mechelen en copieëerde in zijn
vrije tijd grote meesters.
Later liep hij op bijna 30 jarige leeftijd tekenacademie te Heist o/d Berg.
Ondertussen was hij diamantbewerker van beroep geworden.
In 1959 behoorde hij tot de medestichters van de zuidkempense
kunst- en kultuurkring Hnita.
Nadat hij zijn copieëer-periode was ontgroeid kwam de Kempense
periode met streeklandschappen en boerderijen. Geleidelijk kwam
individueler werk tot stand.
Rond 1967 vind hij zijn eigen weg door surreëel aandoende werken
te schilderen. Het surrealisme in het echte woord, moet echter niet
gezocht worden in zijn werk. Als surreëel kan men zijn kombinaties
van aan elkaar vreemde motieven aanhalen. Maar ze zijn echter op zulke

ingenieuze en ook doorvoelde wijze met elkaar verweven dat het geheel
als vanzelfsprekend overkomt.
Zijn werk is moeilijk onder te brengen in één of ander isme. Hij bekommerde
zich heel weinig om alle ismen en drukdoenerij. Mil ging eenvoudig en stil
zijn eigen weg dit alleen maar met het resultaat voor ogen. Zo kreeg hij
als finaliteit de oprechte kunst.
Zijn werk bleef evolueren en midden jaren zeventig ziet men zijn werk
dat dan vooral als magisch surrealisme werd geduid, van alle abstraktie
wegevolueren naar zuiver figuratieve vormen. Met vooral indrukwekkende
meisjes- en vrouwenfiguren die hij verwerkte in een mechanische achtergrondwereld.

Meestal zeer figuratieve portretten dus maar dan omkaderd door ruimtelijke
onwezenlijke dingen. Het geeft iets bevreemdens aan zijn werk. Waarbij ook
sommige kolorieten in het teken van dat mysterieuze zijn gesteld.
Eind jaren tachtig brengt hij terug meer kleuren in zijn werk en doet dit vooral
door het schilderen van bloemstukken.
In de loop van de jaren negentig neemt hij met succes verschillende van zijn
onderwerpen uit vroegere periodes weer op.
Zoals de dame met hoed en vogeltje.
Of de reuzegrote hazelnoten
die nu echter veel helderder van kleur zijn dan het
"wazige" werk uit de jaren zestig.
Op één van zijn echt nieuwe werken zijn alleen bladeren te zien, met middenin
één lichtpuntje. Het spelen met licht is altijd een belangrijk gegeven geweest
in zijn werk.
De kunstenaar schilderde ook enkele jeugdherinneringen. Zoals het schilderij dat
een jongetje op een houten paard toont met op de achtergrond de kerk van Beerzel.
Grosso mode kon men zijn werk verdelen in : de stillevens, de bladeren
en de natuur en de metalenconstructies.
"Ijzer heeft veel kleur. Als het roest komt er blauw te voorschijn,
als je het verwarmt oranje. Ook bruin zit er in", vertelde Mil.
Hij brak nationaal door in 1970, na een tentoonstelling in Brussel en in galerie
Nova in Mechelen. Zijn werk is verspreid over gans Europa en er buiten.
Zelfs in Israel vindt men werk van hem.
Enkele van zijn kunstwerken werden door de gemeenten Heist o/d Berg en Putte aangekocht en door de staat.
Gedichten werden aan hem en zijn werk gewijd. "Mil Antonis painting" door Walter Verbesselt en "aan Mil Antonis" door Achilles Somers.
(Tijdschrift Boulevard) Mil Antonis of de evocaties van een
sereen visionair. Door Walter Verbesselt.
Ook radio en TV besteedden regelmatig aandacht aan hem.
T.V. uitzending Zoeklicht, tentoonstelling Brussel, 1967 BRT.
T.V. uitzending Echo, 1967 BRT.
T.V. uitzending Zoeklicht, tentoonstelling Gent, 1971 BRT.
T.V. uitzending, 1995 RTV.
T.V. uitzending, februari 2008, reportage RTV.
Film -Mil Antonis- "22 jaar leven" - door Roger Truyers.
Radio-uitzending n.a.v. tentoonstelling Mechelen met Jul Anthonissen.
Kreeg in 1996 de eerste "cultuurprijs" van de gemeente Putte.
Selectie prijs provincie Antwerpen.
(Biografie gebaseerd op teksten van Pierre en Jul Anthonissen.)